個人檔案▫ ▫ β℮WДЯ℮. ΘF. †ђΣ. Ð...相片部落格清單 工具 說明

Oh nO < อ็ o ด์ >"

職業

คุณ เข้า มา เปน คน ที่....

▫ ▫ β℮WДЯ℮. ΘF. †ђΣ. ÐДRҚ. HØЯ$E ▫ ▫

14 02 49 LΘΘk Д† †ђΣ ДnglΣ "@"
第 1 張 / 共 1 張
24 February

ค่ำคืน

 
 
        ค่ำคืนใน ยามราตรีนี้ช่างมืดมิดหมดสิทธ์ มองเห็นปลายทางที่ทอดยาวตรอด๒ข้างทาง สองหนุ่ม คู่ซี้(ซั้ว) ออกมาตามเวลานัดของแสงตะวันที่ลับขอบฟ้าหนีหายไปจากเบื้องบนดิ่งลงสู่เบื้องล่าง ซึ่งหลบไปพักผ่อน ดับแสงตะวันที่ส่องมานาน เพียงเมียงมองไปบนท้องฟ้ามีสีดำเริ่มก็ตัว แผ่ขยายไปทั่วอาณาบริเวณ และสิ่งที่ปรากฎตามมากลับความมืด มีนามว่าดวงดาว เธอจะคอยส่องแสงยืนเคียงข้างดวงจันทร์ ให้สว่างไปทั่ว เผื่อบางคนที่อยู่เบื้องล่างที่ยังไม่พอใจกับแสงอาทิดในตอนกลงวัน และยังต้องการใช้แสงในตอนกลางคืนอีก ดีจริงๆโลกนี้ช่างมีน้ำใจ เสียงนี้เป็นเสียงขอบคุณของไอ้แหลม คู่ซี้ของไอ้คม ทุกๆวันเวลาใกล้หลับของผู้คน ไอ้๒คนนี้มักจะใช้เวลามาที่ทุ่งนาบริเวณแถวบ้าน(คนอื่น) เพื่อที่จะจับสัตว์ที่อยู่บนโลกชนิดหนึ่งซึ่งมีนามว่า กบ ไม่มีใครรู้หรอกว่า ไอ้ชื่อ กบ นี้ใครเป็นคนตั้ง แม้แต่ตัวของมันเองก็คงจะงง ว่ามัยกูชื่อนี้ว่ะ !! ไอ้มนุษน์น่าใหนเป็นคนตั้ง อยากรู้จริงๆ ....... เฮ้ย ไอ้แหลม มึงเคยคิดสงสัยมั่งไม่ว่ะ ว่า ทำมัยกบถึงร้องเสียง โอ้บบ ๆๆ มัยไม่ร้อง เสียงแอ๊บบบๆๆ  .. ไปถามพ่อมึงดิ !! คำพูดสวนกับของไอ้แหลม  อ้าวและกูจะไปรู้ได้ยังงัยว่ะ มึงนี่ถามไม่คิด .... อ้าวไอ้เชี่ยนี่ มึงนี่ก็ถามไม่คิด ท่าพ่อกูยังไม่ตายกูก็คงไปถามแล้วหละ ห่านี่ ....... โอ้ยยยยยย !!!!! เฮ้ยเป็นอะไรว่ะไอ้คม เสียงความเป็นห่วงจากปากไอ้แหลม  กู กรู เหยียบ กบ ว่ะ / โถ่เอ้ยย กรูก็นึกว่าถูกตัวอารัยมันกัด เวรกำจริงๆ / แหลมตัวนี้เม่งโครตใหญ่เลยว่ะ ไอ้คมก้มตัวยื่นมือลงไปจับ นิ้วมือทั้งห้านิ้วตอนนี้กำเจ้ากบตัวนี้จนแน่น แน่นจนกบตัวนี้พร้อมจะขี้แตกได้ตรอดเวลา / เฮ้ยย ๆ มึงจะไปจับอะไรมันแน่นขนาดนั้นว่ะ เดี๋ยวก็ตายห่ากันพอดี แหลมพูดด้วยความเป็นห่วงชีวิต เจ้ากบ / หนึ่งชั่วโมงผ่านไปราวกะโก6 / เฮ้ยไอ้แหลมพักก่อนเหอาะว่ะ กูเหนื่อยแล้วว่ะ / เออๆก็ดีเหมือนกัน งั้นเราไปพักใต้ต้นไม้ต้นนั้นกันเถอาะ/ ขณะนี้๒หนุ่มนักจับ(กบ) ตัวยง ได้ย่างกายเข้าสู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ทั้งคู่แอนแผ่นหลังลงบนพื้น สายตาตั้งฉากกับท้องฟ้ามีแสงของดวงดาวระยิบยับสวยงามจริงจัง สายลมคลอเครียรพัดเย็นตรอดเวลา ช่างเหมาะกับการนอนเสียจริงเชียว / อึ้มมมมมมม จริงของพวกมึงว่ะ เสียงพูดจากปากไอ้อ็อดคนพิม / เริ่มจะง่วงเหมือนกันว่ะ ไอ้แหลม ไอ้คม งั้นกูไปนอนก่อนน่ะ กูโทษทีที่ต้องทิ้งมึงไว้ที่ต้นไม้ใหญ่  เอาไว้กูว่างกรูจะมาพามึงกลับบ้านนะ ตอนนี้มึงนอนไปก่อนและกัน ฝันดี จุ๊บๆ บาย
 
ปล..กรูขอแรดลองแต่งกร สัมผัสกันป่าวไม่รู้ รู้อย่างเดียวมา จากใจ <^_^>"
.
.....สองความฝันนั้นรวมกันคงยิ่งใหญ่   อยู่แสนไกลหรือใกล้ใจคิดถึง....
  เธอและฉันเรารักกันสักวันนึง   ถึงจะนานฉันจะคอย รอเพียงเธอ "@"
 
23 January

บอกบุญ

 
     ขอเชิญผู้มีจิตรศรัทธา ร่วมบริจาค กำลังใจเล็กๆน้อยๆ ให้กับ หงแดง ด้วยเถิด
ด้วยเหตุที่โดน ผีแดง ซัดไปนึงตุง จะฟลุ้คหรือไรก็ตาม สะจายยยยยยยยย กรูเว้ยยยยยยยยย 5555555+++   พอและๆ ซ้ำเติมกันแค่นี้พอ ก๊ากกก 
แหม่ ดีใจหยั่งกะได้แชม  .................  มะวานนี้กรูนั่งดูอยู่ที่บ้านคนเดียวหลังกลับมาจากนคร ใจจริงอยากไปดูกะเพื่อนน่ะ  น่าจะมันกว่าเยอาะ อย่างน้อยก็ได้นั่งแขวะ กันทั้งเกมการแข่งขัน ตู้ด ตู้ด ตอนนี้มีเสียงโทรศัพ จากเพื่อนเด๋อมาตามไปซ้อมดนตรีว่ะ ไปก่องน่ะชาวเรา และเดี๋ยวจะมา อัพต่อ..............................ไปแว้วว แว้ววว
 
ปล.ไม่ต้องร้องน่ะจ๊ะ สาวกหง
 
14 January

จริงป่ะ !!

คุ น เ ข้ า ม า เ ป น ค น ที่  . . .เ เ ร้ ว ล่ ะ ค้ า ฟ

 

อย่าชิงสุกก่อนห่าม . . .
เพราะผู้ชายที่ไม่รู้จักอดทนอดกลั้นเพื่อถนอมหญิงที่รัก
แสดงว่าเขาไม่ได้รักคุณหรอก เขารักตัวเองมากกว่า

อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน
วันหนึ่งคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรัก ที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง
อย่าหลงในรสชาติของความรัก เสียจนลืมชีวิตประจำวันของตัวเอง
หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว

คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณโดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย
คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า
คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ
คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง ขอเพียงเดินเคียงข้างหรือนำหน้า
คนที่ไม่บังคับให้คุณ ทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ
คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์ และให้เกียรติ คุณ
. . . นั่นแหล่ะ คือคนที่รักคุณจริง

จงถนอมคนเหล่านี้ไว้ อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ..
เพราะคุณจะเสียใจหากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดี
. . . ที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น

คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน.
ชีวิตคนคนหนึ่งจะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน
ใครที่บอกว่ารักคุณ แล้วพยายามจะเปลี่ยนคุณ
ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา
เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก...เขารักตัวเองต่างหาก

จงเชื่อในพรหมลิขิต
เชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้
เชื่อว่าในโลกนี้ไม่มีเส้นขนาน

จงอย่าบอกว่าไม่รัก ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้
อย่าบอกว่ารัก ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ๆ
อย่าบอกว่าไม่คิดถึง ถ้าหัวใจไม่อาจลืม
อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้า เพิ่งจากกันไม่ถึง1นาที
อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต
อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน
อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้
อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน …

ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ
จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป..

วันหนึ่งถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่าที่เคยทำให้
คุณมีความสุขระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว..

จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก
เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพเดิมเพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา..
ลองเดินต่อไป..บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต
ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้...

 

ปล. ขั้นโฆษณาสักครู่....และเด๋วกลับมาพบกับ ลุงชมและหลานชาย กันต่อ น่ะ55+

ปล1.อย่าเชื่อในสิ่งที่อ่านไปซ่ะทุกอย่าง เพราะ สิ่งที่รู้ดีที่สุดคือ ใจของเรา ตัวเราเท่านั้นที่จะกำหนดชีวิตให้มันเป็นอย่างรัย และ ความรักนั้นมันไม่อาจมีกฎเกณ ได้ กรูเชื่ออย่างนั้นว่ะ !!  ... รักน่ะ จุ๊บๆ

 

                                          @D100 %

 

2 January

ลุงชมกะหลานชาย

 

        ปัง ปัง เสียงผุดังขึ้นหลังงานฉลองปีใหม่ ท้องฟ้าในค่ำคืนนี้ชั่งดูมีสีสัน สวยกว่าตอนกลางวันเป็นใหนๆ ทั้งรูปและร่างของผุที่ถือกำเนิดเกิดจากเบื้องล่าง ขณะนี้มันวิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าลูกแล้ว ลูกเล่า และคาดว่ามันจะขึ้นอีกประมาณ2-3ลูกได้ เพราะท่านานกว่านี้ คงหมดตังกันหลายกะผุที่สั่งทำ  ขณะนี้มีผู้คนทั่วทุกสารทิดทาง มายืนดูกันเต็มไปหมด หนึ่งในนั้นมีลุงชมกะหลานชาย ลุงชมขณะนี้มีอายุประมาณ 60-65 เห็นจะได้ หูตาไม่ค่อยดีนัก ดวงตามักมองสีต่างๆที่พบเห็นไม่เหมือนคนอื่น หรือพูดง่ายๆ คือตาปอดสี แต่ยังดีมีหลานชายคอยบอกตรอดเวลา เวลาแกอยากจะรู้ว่านี่สีอารัยแกจะถามหลานชาย อยู่ตรอด แต่เดี๋ยวก่อนน่ะ!! และใช่ว่าจะพูดรู้เรื่องกันง่ายๆ เพราะนอกจากปัญหาทางสายตาแล้ว เรื่องหูก่อใช่ย่อย ถามอย่างตอบอย่าง โอ้ย งง กันทั้งลุงทั้งหลาน แต่ถึงอย่างงัย เข้า2คนก็อยู่กันมานานแล้วพอจะสื่อกันรู้เรื่องพอจะเข้าใจกันอยู่บ้าง  วันนี้ก๊ครบรอบ11ปีพอดี ที่ลุงและหลานอยู่ด้วยกัน หลานชายคนนี้เป็นลูกของน้องสาวลุงที่เป็นเพื่อนของเพื่อนน้องของรุ่นพี่และที่เป็นญาติของพ่อ ของพ่อของพ่อๆๆๆๆ  โอ้ยย รัยจะซับซ้อนซ่อนเงื่อนเหมือนหนังจีนกำลังภายในที่ฉายตอนเย็น  ลุงและหลานวันนี้เขาสองคนเดินทางจากบ้านนอกเพื่อจะมาเมืองกรุงออกมากันตั้งแต่เย็น เพื่อที่จะมาต้อนรับชีวิตวันใหม่ในวันพรุ้งนี้ ที่หลายๆคนเรียกว่า ค้าววดาวว หลานชายตื่นเต้นมาก นานๆจะได้ออกมาซักที แววตาของหลานชายเบิกโพงราวกะว่า สิ่งที่เห็นตรงหน้าเป็นสิ่งมหัรรษจัน  ผู้คนเต็มไปหมด ดูรอบๆนี่หรือเมืองกรุง ที่เขาว่าศิวิลัย ตื่นเต้นๆ เสียงก้อนเนื้อที่อยู่ด้านซ้ายมันเต้นแรง เป็นจังหวะ3ช่า 55+ หลานชายและลุงชมพากันเดินไปหาที่ทางเพื่อจะได้เห็นสีสันของผุที่จุดขึ้น ปัง ปัง ปัง "ฮู้ฮฮฮฮ สวยจัง ลุงชมลองดูซิ ทั้งสีเขียวสีแดง ชั่งสวยเหลือเกิน" ...."หรอ" น้ำเสียงของลุงชมดูจะไม่ค่อยยินดีนัก  "ทำมัยล่ะลุงไม่สวยหรอ"หลานชายพูดและมองหน้าทำตาซึ้ง "ค่าว่ารุปรูปทรงมันสวยดี ว่ะ " ใบหน้าลุงเปื้อนยิ้มอีกครั้ง ..... "ลุง ๆ ค่าว่าเราไปหารัยกินกันดีกว่า ค่าหิวจนใส้กิ่ว แล้ว" ลุงตอบสวนทันควัน "เองไปเถอาะค่าไม่ปวด ค่าบอกแล้วไม่เชื่อให้เข้าห้องน้ำก่อนมา เป็นงัยปวดฉี่แล้วอ่ะดิ" หลานชายทำหน้าเซง เหมือนคนป่วย "ป่าวๆค่าไม่ได้ปวดฉี่ค่าหิวต่างหาก" หลานชายเพิ่มกำลังเสียงอีกหนึ่งเท่าตัว หลานชายคิด นี่คงเพราะเสียงผุแน่เลย  ...... ลุงชมตอบ " อ๋ออ เป็นสิวหรอ นั้นงัยกูว่าแล้ว ถึงว่าดิปีนี้ดูเองจะรุปร่างใหญ่ขึ้นจะเริ่มโตเป็นหนุ่มแล้วนะสิ" "เด๋วก็หายๆ ไม่ต้องร้อง"ฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะและลอยยิ้มบนใบน่าลุงหยักกันเป็นเส้นหลายๆเส้น  หลานชายทำหน้าเหมืนคนป่วยหนัก  และรวบร่วมสมาธิเพื่อหาคำพูดเผื่อจะสื่อกันให้รู้เรื่อง  คราวนี้หลานพูดอย่างเซงๆ และบอกว่า "ลุงชมๆ ค่าไปหาซื้อยาทาสิวก่อน น่ะ "  "เฮ้ยย เหมือนค่าเลยค่าก็หิวเหมือนกัน แหม่และไม่บอกว่าหิวค่าก็รอเองถามซะตั้งนาน"   อ๋อหรออออ หลานชายพูดด้วยน้ำเสียงที่ลากยาววว  หลานและลุงพากันหาร้านกันอยู่พักใหญ่และแล้วก่อเจอ "นี่แหละๆ ลุง ร้านนี้แหละ ร้านอาหารตามสั่ง"  "อืมๆดีๆเองนี่เป็นคนปะมาณตนจริงๆรู้จักฐานะตัวเองว่าต้องกินอาหารราคายังไงอย่างเราต้องร้านอาหารจับกังอย่างนี้แหละ คั้นจะไปกินแบบหรูๆหราคงจะไม่ไหว" "ตามสั่ง ลุงตามสั่งไม่ใช่จับกัง" หลานชายมองหน้าลุงพร้อมสายตาที่ชำเรืองไปที่เจ้าของร้านกลัวเขาจะได้ยินและไล่ตะเพิดออกมา   ลุงยังฟังไม่รู้เรื่องแถมตอบมั่วอีกเหมือนเคย และแล้ว2คนนั้นก็เข้าไปนั่งในร้านพร้อมสั่งอาหารมากิน เพื่อจะได้ระงับอาการเรียกร้องในท้อง ลุงชมยกมือข้างขวาขึ้นพร้อมนิ้วชี้ที่กะดิกอย่างเร็ว ดิ้ก ดิ้กและพูดว่า  "บ๋อยๆไปเรียกเด็กเสริฟมา ทีดิ้" ....................................>>>>>
 
ปล...พักไว้แค่นี้ก่อน...เด๋วมาต่อ
ปล1.ลุงชมและหลานชายจะเป็นอย่างไงต่อไปกะชีวิตในเมืองกรุง..เด๋วรู้กัน 555+
 
สุขวันปีใหม่ท่านทั้งหลายยยยยยย   
 
     ยังงัยก็ยังติดพื้น ยังยืนยังเดินแบบเดิมเสมอ"@"